Kimin Eserleri?

Kıymetli şairimiz Fuzûlî’nin Leylî vü Mecnûn şâheserinden iktibas:

Gül derdi hadîka-i emelden
Mey içdi sürâhî-i ecelden

Kabrini kucakladı nigârun
Cân sadkası etdi ol mezârun

Leylî dedi verdi cân-ı şîrîn
Ol âşık-ı bî-karâr ü miskîn



Bu beyitler ve daha niceleri… Her biri edebiyat hazinemizin, harsımızın (kültürümüzün) en kıymetli parçalarıdır. İnsan biraz tefekkür edince idrak ediveriyor. Yukarıda zikrettiğim mısralarda Fuzuli bizlere bir resim çiziyor, hatta resim de çizmiyor, hareketli bir anı zihnimizde canlandırıyor. Mecnun’un kabri kucaklayışını o kadar güzel anlatıyor ki kalplerimizi burkuyor. Bu beyitlerdeki zarafeti, inceliği ve nezaketi fark edemeyen dimağlara hayretle bakıyorum.

Düşününüz ki içinde Arapça, Farsça menşeli kelimeler var diye bu eserleri Türkçe kabul etmeyeceğiz, edebiyatımızın cüz’ü (parçası) diye görmeyeceğiz. Bu cinayet değil de nedir? Bana öyle geliyor ki bir cemiyeti millet yapan bazı müşterek kıymetlerdir. Edebiyatımız ve tabii ki lisanımız bu müşterek kıymetlerin başında gelir. Evvela bunu idrak etmek lazım.

Beylik lafları bir kenara bırakıp hislerden bahsetmek istiyorum. Aşk, nefret, öfke, heves vs hissiyatı en ince şekilde terennüm eden şairlerimize karşı ben kendimi medyun (borçlu) bilirim. Hislerime tercüman olan elbet birkaç mısra bulurken nasıl muhteşem edebiyatımıza sırt çeviririm? Arapça imiş aşk kelimesi, Fuzuli Türkçe yazmamış! Boş laf bunlar, hatta cahilce laflar. Düşünen ve hisseden dimağların eseri olamaz böyle laflar. Bir kere ortada bir hakikat var. “Özdil” tabir ettikleri şey imkansızdır ve çok da tehlikelidir. Hangi lisanlar öz, bir düşünmek lazım. Üç yüz kelimeden mürekkep Afrika lisanları, kabile lisanları. Medeniyetin olduğu yerde lisan da müterakkidir (gelişmiştir). Medeniyetten uzaklaşacak halimiz olmadığına göre aksine mümkün olduğunca medeniyetimizin terakkisine gayret göstermeliyiz. Lisanımızı şairlerimiz, ediplerimiz ensal-i kadime (eski nesiller) gibi kuyumcu hassasiyeti ile işlemeliler.

Öztürkçeciler istemiyorlarsa, sevmiyorlarsa okumasınlar bu güzel eserleri. Ben okuyacağım. Zevk sahibi, akıl sahibi niceleri de okuyacak. Biliyorum ki mezkur eserler sonuna kadar bizimdir ve Türkçedir. Eğer öztürkçeci tabir olunan zevat Leyli vü Mecnun gibi şâheserleri tesahup etmiyorlarsa (benimsemiyorlarsa) buna hiç üzülmem bilakis sevinirim. Çünkü Fuzuli’yi severlerse Fuzuli’nin kıymeti idrak edilmemiş demektir .

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s