Güney Kızları

“Kıyıdan, kıyıdan, kıyıdan gel / Ortası çamur kıyıdan gel” Ne güzel türküdür o! Pür-neşe, pür-hayat türküdür vesselam. O türküden nerelere nerelere bağlayacağım mevzuu. Şiire tabii ki. Şiirsiz yapabilir miyim ben hiç? Elimi ne zaman kaleme sürsem şiirden açıyorum. İster istemez.

Bu sefer türküdeki gibi kıyıdan, sessiz sedasız bu günlere ulaşmış, bu kıyılara vurmuş bir şiirden açıyorum. Pek sevdiğim muharrir Nurullah Ataç’ın dergi tenkitlerinden mürekkep bir kitabı vardır, Dergilerde isminde. (Ben de ona özenerek yazıyorum Mecmualardan yazılarını.). İşte o kitapta kendi çapında bir şeyler yapmaya çalışan edebiyat-perverlerin neşrettiği mecmualardan Nurullah Ataç beğendiği yazıları, şiirleri seçiyor. Bana kıyıdan kıyıdan gelen şiiri de 1953 senesinde Gaziantep’te neşrolunan İlke mecmuasından seçmiş Nurullah Bey. Başlığı: “Güney Kızları”. Şairi, Erhün Kutlar. Uzatmadan yazayım şiiri.

Deniz sen olmadığın günler için değil,
Unutmak sana göre yaratılmamış.
Sahilde toplanan kumlara seni resmettiğim akşam
Neler bağışlardım ellerime.
Bilir misiniz nerde başlar sevmek?
İnan ki ben ordayım.
Bir güney şehrinde bir güzel kız,
Aydınlık geceler seni okur.
Ve düşünür ve ağlar sabah yıldızlarına karşı.
Güney şehrinde kızlar
Gözlerinde yaş tutmaz.
Acısı çekilir yıldızsız sahil gecelerinin.
Ben ve sen,
Beyazın siyaha düştüğü misal,
Aydınlık günleri özleriz.

Ben daha ne söyleyeyim? Bana söylenecek söz bırakmamış Erhün Bey. Yüreğine sağlık. Öyle bir şiir ki bu içimi titretti. Bundan başka söyleyecek lafım yok.

Daha şiirin şarhoşluğundan çıkmadan oturdum bilgisayarın başına, uzun uzun aradım İlke mecmuasının o sayısını. Lakin bulamadım bir türlü. Ne güzel olurdu o güzel sayıyı bulsaydım. Kısmet işte, belki bir gün karşıma çıkıverir, bu şiir gibi kıyıdan geliverir. Aslında o mecmuadan çok Erhün Kutlar beyefendiden bir haber, bir malumat almak isterdim. Keşke imkanım olsa, arasam bulsam onu veya ailesini. Kim bilir nerededir, ne yapıyordur? Sağ mıdır, ölü müdür? Sağ ise Allah uzun ömürler versin, ölü ise rahmet eylesin. Temennim budur. Bir kez daha yüreğine sağlık Erhün Bey’in.

Böyle kaybolup giden kim bilir ne kadar şiir vardır? Düşündükçe bir hüzün basıyor, koşup onları kurtarasım geliyor ama ne yapabilirim ki? Hiç bir şey. Bardağın dolu tarafını göstermek isterim yine de. “Güney Kızları” hala bizimle.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s